Krew i Złoto

Rewolucji nie przeprowadzają klasy średnie, lecz elita rządząca. W Ameryce Rada Stosunków Zagranicznych (Council on Foreign Relations) pełni rolę ośrodka decyzyjnego dla ugrupowań marksistowskich w Stanach Zjednoczonych, kontrolując podległe jej organizacje polityczne zajmujące się propagandą marksistowską, w tym Instytut Stosunków Pacyficznych (Institute of Pacific Relations). Rada Stosunków Zagranicznych została założona w 1919 roku przez delegacje na konferencji pokojowej w Paryżu, z siedzibą w Nowym Jorku i siostrzaną organizacją, Królewskim Instytutem Stosunków Międzynarodowych, w Londynie. Instytut Stosunków Pacyficznych został utworzony wyłącznie w celu zajmowania się sprawami Dalekiego Wschodu. Rada Stosunków Zagranicznych była ostatnio przedmiotem dochodzenia senackiej podkomisji ds. bezpieczeństwa wewnętrznego, która stwierdziła, że jest to organizacja komunistyczna poświęcona marksistowskiej rewolucji światowej. Udowodniono, że Instytut był głównym czynnikiem w tworzeniu nowego społeczeństwa w Ameryce, społeczeństwa zaplanowanego przez Marksa i Lenina, w którym nie było miejsca dla religii i instytucji politycznych.

Rada Stosunków Zagranicznych, założona przez internacjonalistów i grupy interesów bankowych, od momentu powstania w 1920 roku odgrywa znaczącą rolę w kształtowaniu polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych. W jej skład wchodzą głównie internacjonaliści, którzy ściśle kontrolują działania i cele grupy. Rada z powodzeniem narzuciła milczenie członkom Amerykańskiej Komisji ds. Negocjacji Pokojowych w 1918 r. i zaangażowała się w długoterminowe projekty propagandowe mające na celu promowanie swojej wersji wydarzeń politycznych. Dzięki nieograniczonym funduszom i wpływowym członkom Rada Stosunków Zagranicznych pozostaje kluczowym graczem na globalnej arenie politycznej.