Maligna wyd. 2

„Nie to jest ważne, co daje się wytłumaczyć” – uważa Brejdygant. Poza tym, co można zwerbalizować, istnieje obszar doznań, który nie poddaje się słowom. „Maligna” próbuje dotknąć tego obszaru.
„Polecam tom prozy Stanisława Brejdyganta. Będzie to podróż przez porywistą, górską rzekę, pełną porohów i wirów, odyseję rozpaczliwej, bolesnej, ale i pięknej ludzkiej szarpaniny w poszukiwaniu uniesienia, miłości, słowem tego co przydaje naszej egzystencji na ziemi najwyższego sensu. (…) Hrabia opuszcza rodzinę i swoje włości. Rusza z cyrkową trupą, zakochany w woltyżerce. Tak rozpoczyna się ta opowieść o wielkiej namiętności, żądzy, ślepym instynkcie, który wszakże w trakcie rozwoju wypadków podnosi się na wyższe piętro i sublimuje, przeradzające się w wielką miłość dwojga kochanków tak bardzo od siebie odmiennych i wywodzących się z tak różnych środowisk. (…) Czytając, czułem się jak w świecie czarodziejskiej wizja Iwana Bunina czy Józefa Rotha” – Marek Nowakowski

„Można kochać raz, i ta jedna miłość starcza na życie całe, a nawet na śmierć z miłości. I można kochać tysiące razy, ale tylko ta jedna, niespodziewana jak piorun uderza naprawdę, i też zabija. Opowiadania Brejdyganta są o miłości, której dzika siła rozrywa konwenanse i pruderie, i nawet śmierć, która bywa odkupieniem albo uwolnieniem, nie zdejmuje z niej grzechu pychy. Bo prawdziwa miłość jest pyszna: zawsze wie, że i od śmierci jest silniejsza, i kiedy się pojawi, kobieta i mężczyzna rzucają dla niej wszystko, wstyd i rodzinę, ojczyznę i Boga. Maligna opowiada o piekle, które jest niebem. Z miłości” – Tadeusz Nyczek

O AUTORZE: Stanisław Brejdygant to aktor, reżyser, pisarz. Autor kilku tomów prozy (m.in. „Być Bogiem”, „Powiedz Im”,   „Świt o zmierzchu”, „Pokoje”, „Zwierzenia”, „Rodowód”), ponad dwudziestu sztuk teatralnych, a także wielu słuchowisk i scenariuszy filmowych. Jako aktor debiutował rolą Hamleta. Grał też Ryszarda III, Księcia Myszkina, Raskolnikowa, Poncjusza Piłata, Stalina i dziesiątki innych ról w teatrze, w spektaklach telewizyjnych oraz filmach. Wystawiał na scenach, w kraju i zagranicą, swoje dramaty, ale także dzieła klasyków, a najchętniej własne adaptacje powieści pisarza, którego zwie swym arcymistrzem – Fiodora Dostojewskiego. Brejdygant reżyserował także opery, spektakle telewizyjne, słuchowiska radiowe, widowiska plenerowe i filmy. W swoim czasie nauczał aktorstwa, reżyserii i dramaturgii na kilku znanych uczelniach amerykańskich i kanadyjskich. Działał także w ZASPie i w Stowarzyszeniu Pisarzy Polskich, należąc do kierownictwa tych organizacji. Jest członkiem polskiego PEN Clubu.