Procesy deiktyczne w dyskursie literackim

Niniejsze opracowanie stanowi krytyczny przegląd procesów deiktycznych oraz refleksję nad ich parametrami definiującymi w oparciu o lingwistykę tekstualną. W tym celu postanowiliśmy obserwować zachowanie deiktyków w dyskursie literackim, uznając go za szczególny pod względem użycia języka i wykorzystania jego możliwości stylistycznych. Naszym celem jest pokazanie, że biorąc pod uwagę specyfikę tekstu literackiego, można zidentyfikować kilka funkcji odmiennych od tych, które dotychczas przedstawiano w literaturze na ten temat. W tym celu posługujemy się pojęciami z teorii literatury i francuskiej analizy dyskursu. W naszej analizie stwierdziliśmy, że różne instancje enunkacyjne obecne w tekstach literackich oraz efekty stylistyczne zamierzone przez ten rodzaj dyskursu mogą nadać deityczność wyrażeniu, które nie byłoby powszechnie klasyfikowane jako deiktyczne. Obserwacje te pojawiły się po analizie 20 opowiadań 10 autorów współczesnej literatury brazylijskiej. Nasza analiza skupiała się na funkcji, a nie formie deiktyków, chociaż ta ostatnia nie została pominięta.