Dorosle dzieci

Dorosle dzieci - to pierwsza w Polsce naukowa monografia zjawiska parentyfikacji, czyli odwrocenia rol w rodzinie. Oznacza ono, ze dziecko opiekuje sie doroslym (najczesciej rodzicem) i jest to zadanie przekraczajace jego mozliwosci. Odwrocenie rol moze miec charakter instrumentalny - dziecko zajmuje sie chorym rodzicem, sprzata, gotuje, robi zakupy, opiekuje sie rodzenstwem lub emocjonalny - dziecko jest terapeuta rodzica (slucha jego zwierzen, pociesza go), buforem lub mediatorem w konflikcie opiekunow, podejmuje wazne decyzje w rodzinie. Katarzyna Schier wielokrotnie podkresla, ze odwrocenie rol w rodzinie nie musi miec charakteru destrukcyjnego, moze niekiedy prowadzic do rozwoju odpowiedzialnosci u dzieci. Autorka analizuje konsekwencje parentyfikacji w dziecinstwie dla funkcjonowania w doroslosci. Na podstawie wynikow badan empirycznych prowadzonych przez nia lub pod jej kierunkiem, przykladow klinicznych oraz odniesien do beletrystyki, przedstawia zwiazek pomiedzy odwroceniem rol i depresja, trudnosciami regulacji emocji oraz zaburzeniami obrazu ciala. Szczegolnie ten ostatni element jest tworczym wkladem Katarzyny Schier do rozumienia zjawiska parentyfikacji. Analizie funkcjonowania Doroslych Dzieci towarzysza dwie opowiesci - mit o Heraklesie i basn o Kopciuszku, jako przyklady sytuacji, gdy dzieci zbyt wczesnie musialy stac sie dorosle. Autorka nawiazuje we Wprowadzeniu do historii dwu postaci, jednej znanej z mitow (Herakles), drugiej znanej z basni (Kopciuszek). Na ich przykladach oswaja Czytelnika ze zlozonoscia zagadnienia parentyfikacji. W tym tkwi niewatpliwy kunszt Autorki, ktora z perspektywy problematyki poruszanej w monografii ukazuje w percepcji znanego mitu o Heraklesie czy w percepcji basni o Kopciuszku istotne elementy odwrocenia rol w ukladach asymetrycznych. Poprzez ten zabieg, sprawdzony w innej ksiazce (Krewni i znajomi Edypa) Katarzyna Schier odkrywa aspekty parentyfikacji, ktore bedzie szczegolowo analizowala, przedstawiajac wyniki badan wlasnych, badan prowadzonych pod jej kierunkiem, analizy studiow przypadkow z wlasnej praktyki klinicznej czy z praktyki diagnostyczno-terapeutycznej innych specjalistow (przywolywane ze znawstwem z literatury). Z recenzji prof. dr hab. Barbary Bokus